First week!

Hoi allemaal,

Donderdag 6 september was het zover: de lange reis naar het verre Australië ging beginnen. Na afscheid genomen te hebben op Schiphol van papa, mama en Luc, moest ik dan toch echt in m'n eentje dit avontuur aangaan. De reis duurde lang, met hier en daar wat vertragingen, maar alles is verder goed gegaan. Op vrijdag 7 september, om 18:00 uur lokale tijd, landde het vliegtuig op Australische bodem. Hier haalde Nigel (de vader van het gezin) mij op en samen reden we naar Kuluin, waar ik werd opgewacht door Jade (moeder), Ariella (12), Aidan (9) en Ada (4). Ze lieten me het huis zien en natuurlijk mijn kamer, die ze heel mooi hadden ingericht en waar ook wat cadeautjes lagen van ze. Superlief en dus echt een heel warm welkom!

Het weekend was vrij rustig. Ze hebben me verschillende plekken laten zien in de omgeving, we zijn naar een marktje geweest en hebben vooral de tijd gehad om elkaar beter te leren kennen. Zondagavond vertrok Nigel weer naar zijn werk in Brisbane, waar hij tot vrijdagavond zou blijven.

Op maandag had Jade vrij genomen van haar werk, om de hele routine samen door te nemen en me nog wat plekken (zoals winkelcentra) te laten zien. De kinderen zitten alledrie op een andere school (Kindergarten, basisschool en middelbare school) en starten en eindigen hun schooldag op verschillende tijden, wat zorgt voor een drukke, strakke planning rondom het brengen en ophalen. Het is zeker wel te doen, maar het was fijn om dit een keer samen met Jade gedaan te hebben. In het weekend had ik al een beetje kunnen oefenen met het links rijden en dat was dus ook de planning voor de maandag. Dit ging eigenlijk wel supergoed en ik ben er ook vrij snel aan gewend geraakt. Het was vooral een gezellige dag met veel informatie.

Vanaf de dinsdag moest ik het zelf gaan doen. Na de kinderen veilig op school te hebben afgezet, kon ik wat huishoudelijke taken uitvoeren, want dat moet natuurlijk ook gebeuren. Daarna had ik wat vrije tijd, waarna ik de kinderen weer op moest halen. Zo ging iedere dag. Op donderdag en vrijdag had ik Ada, die de hele dag thuis was. Zij gaat iedere maandag en dinsdag naar school en om de week op woensdag.

Vrijdagavond kwam Nigel weer thuis en zaterdag hebben ze het zeil van het zwembad gehaald, omdat het warmer begint te worden: we gaan hier richting zomer!

Vandaag, zondag 16 september, is mijn verjaardag! 22! De slingers zijn voor me opgehangen en ik heb net een heerlijk verjaardagsontbijt gehad. Straks uit lunchen bij een surfclub en vanavond natuurlijk even Facetimen met papa en mama.

Kortom: de familie hier is superlief en stellen me echt op m'n gemak. Natuurlijk zijn sommige dingen nog even wennen en zijn er 'ups en downs', maar het komt zeker goed. Over 2 weken begint hier de schoolvakantie (van 2 weken lang).

Liefs, Milou

Van aanmelding tot MATCH!

Hoi allemaal,

Mei: Australiëmaand bij TravelActive. Na wat research te hebben gedaan, gingen Wieske en ik naar het hoofdkantoor van deze organisatie (notabene gelegen in Venray) voor een gesprek. Enthousiast liepen we de deur weer uit en al snel hakten we de knoop voor onszelf door: dit avontuur moesten we aangaan! We waren op dat moment aan het afstuderen als juf, dus we kregen vaak de vraag: "Wat ga je hierna doen?" Nu konden we hier eindelijk antwoord op geven: Wij worden au pair in Australië!
Heel veel meer dan dat konden we nog niet zeggen. We moesten nog door een heel proces! Er moest veel geregeld worden: VOG, medisch rapport, referenties, diploma's en certificaten verzamelen, formulieren invullen, een skype-interview, etc.

Toen alles goedgekeurd was, kon het matchingsproces gaan beginnen! Op zoek naar een familie dus.
Bij ons gesprek op het hoofdkantoor van TravelActive werd ons verteld dat wij als 'au pair expert' aan de slag konden, vanwege ons PABO-diploma. Er was weinig verschil met een reguliere au pair, behalve dan dat je meer 'zakgeld' zou verdienen als au pair expert. Met deze status werd ik dus ook gematcht aan families die een au pair verlangde met meer ervaring. Dit bleken vooral families met kinderen onder de 2 jaar te zijn. Nu had ik zelf vrijwel geen ervaring met kinderen onder de 2 jaar, dus ik kon mezelf daar echt geen 'expert' in noemen, vond ik. Uiteindelijk heb ik dus de beslissing voor mezelf gemaakt dat ik een familie wilde met wat oudere kinderen. Dit betekende wel dat ik een 'reguliere au pair' zou worden en dus ook minder zou verdienen. Dit vond ik zelf helemaal prima en al snel merkte ik dat ik enthousiaster werd van de gezinnen die op mijn profiel kwamen te staan. 1 match sprak me op papier erg aan, dus plande ik een Skype-afspraak met dit gezin. Ontzettend spannend natuurlijk en in het begin was het een klein beetje ongemakkelijk. Het gesprek verliep verder prima, maar ik twijfelde enorm. Wat ze vertelden was allemaal okay, maar ik had niet die klik gevoeld, waar ik zoveel over gelezen had. Ik wist niet goed wat ik ermee moest en wachtte andere matches af. Er kwam een gezin met 4 kinderen op mijn profiel te staan, die in de buurt van Sydney woonden. Zij hadden mij al een berichtje gestuurd dat ze wilden Skypen. We spraken af, een dag nadat ik terug zou komen van vakantie, om 8 uur 's ochtends. Erg vroeg dus, maar ik had er alles voor over. Voordat deze Skype-afspraak plaatsvond, kwam er een ander gezin op mijn profiel te staan: hier was ik meteen zo enthousiast over dat ik ze direct een mailtje stuurde. Hier reageerden zij heel positief op en de tweede afspraak voor dezelfde dag was gepland, om 10 uur 's ochtends. Superspannend, maar ik had zo'n Skype-gesprek nu al een keer meegemaakt, wat me toch meer zekerheid gaf. Het eerste gesprek, met het gezin van 4 kinderen, verliep prima en ook de kinderen waren al in beeld geweest: superleuk! Ze kwamen heel aardig over en ik had het gevoel dat die 'klik' wel kon gaan groeien in een tweede gesprek. Ik was nog niet volledig overtuigd... We spraken dus ook af om nog eens te Skypen de week erop.
Maar het volgende Skype-gesprek (om 10 uur) stond nog op mijn programma. Ik nam op, zag de familie zitten (stralend) en ze waren meteen enthousiast, waardoor ik de rest van het gesprek met een grote glimlach op m'n gezicht heb gezeten. De verbinding was daarentegen superslecht. Uiteindelijk gingen we over op FaceTime en hebben we in totaal bijna anderhalf uur gepraat. Het was zo gezellig en die klik waar ik zoveel over gelezen had, was er direct.
Het bleef nog even spannend, maar bij het tweede FaceTime-gesprek vroegen ze of ik hun au pair wilde worden. Zo leuk! Natuurlijk zei ik 'ja' en zo kwam ik weer een flinke stap dichter bij mijn avontuur.

De familie bestaat uit vader, moeder en 3 kinderen (van 12, 9 en 4). Ze wonen in Kuluin, een uur rijden van Brisbane. Vanaf 7 september zal ik deel uit gaan maken van deze familie, voor een half jaar. A.s. donderdag 6 september vertrek ik in m'n eentje van Amsterdam, via Abu Dhabi, naar Brisbane!
Ik vind het superspannend, maar heb er ook heel veel zin in!

Let's GO!

Liefs, Milou